Alles Koek en Ei

Ik moet er nog steeds om  lachen… dat ik nog steeds geen tas ik kan pakken voor een weekend weg. Zo bang dat ik wat vergeet, dat er altijd teveel in zit, maar tegelijkertijd zijn er ook altijd dingen die ik niet meeneem, en die misschien best handig waren geweest. Maar ik leer het wel, het komt goed. We waren samen een weekend in Haarlem geweest, maar vonden het ook leuk om met de kinderen een weekend weg te gaan. Het is Zeeland geworden ! Het is een goede keus geweest. Zowel de periode om te gaan, als het park.  We zaten bij Roompot Beach Resort (Kamperland). Het park is heel erg mooi, komen ook nog steeds huisjes bij. Hoop alleen dat er ook wat horeca bij komt, want dat vond ik wel minder. 1 goed restaurant, wat helemaal in de uithoek van het park was, en nog 1 restaurant wat dan wel centraal lag, maar over het algemeen wat te beperkt was. Of we zijn anders gewend (of verwend), dat zou het ook kunnen zijn.

Het zwembad is wel erg leuk. Daar zijn we alle dagen wel even geweest. Verder hebben we vooral de kids uit wat foldertjes laten kiezen waar ze heen wilde. Dat was zaterdag mini mundi, zondag het Arsenaal en maandag Delta werken Neeltje Jans. Op zaterdagavond zijn we ook nog even het strand op geweest. De mini mundi (voorheen miniatuurpark Walcheren) is wel aardig. Buiten wat attracties die om de beurt aan gaan, dan het miniatuur gedeelte, en binnen ook nog wat klim en klauter werk. Het was alleen koud ! Buiten was het koud en binnen zat je overal op de tocht. Dat was jammer, want met warm weer had zeker een stuk leuker geweest.

Het Arsenaal vind ik ook echt een aanrader ! Ik was er nu voor de derde keer, maar het blijft leuk ! Ik ben er vroeger als kind geweest, ik ben er samen met Alwin geweest jaren geleden, en nu voor het eerst met onze kids erbij. De toren met het glazen liftje naar boven, het museum over scheepvaart, piraten, etc. De dansende skeletten blijven toch wel heel erg leuk ! Pelle lag in een deuk. Museum is weinig verandert, en nog steeds geweldig ! Als je er nog nooit geweest ben moet je er zeker eens heen gaan. Arsenaal in Vlissingen, dus ! We zijn er ook nog op de foto geweest met 2 ECHTE papagaaien. Ik zal hem binnenkort eens inscannen.

Ook Delta Werken Neeltje Jans daar was ik eerder geweest. Ik vond het nu NOG indrukwekkender.  Ik had met Alwin een discussie… hoeveel is een mensenleven waard ? 1800 doden, en dan zoveel geld, moeite, risico nemen om zo’n project in gang te zetten. Onze kids waren nog te jong om mee te krijgen waar dit eigenlijk over ging, die zagen vooral alle andere dingen in het park. Ook prima natuurlijk. Jammer dat we zoveel geld kwijt waren (entreegeld, parkeren en horeca was belachelijk duur), als we ons van te voren in de prijzen hadden verdiept dan hadden we wat anders gaan doen op de laatste dag. Nog wel gelachen toen Charlie in de lift even op het alarmknopje drukte ! Die was ook zo mooi geel en die andere knopjes zo zwart !

Verder zoals ik al zei elke dag gezwommen, behalve de maandag. Twee avonden op het terrein gegeten, en op zondagavond in een restaurant wat tevens een bierbrouwerij was. Buiten een speeltuin, waar Charlie al gauw in de modder lag te rollen waardoor hij vervolgens in zijn romper aan tafel zat en zijn kleren buiten lagen zo goor waren ze !

Ja, dat mannetje was lekker bezig. Ook moest hij zomaar in een groot bed slapen. Er was geen campingbedje of iets dergelijks, en die hebben wij zelf ook niet meer. Hij kon er dus zelf uit en dan zwaaide hij om 10 uur savonds de deur van zijn kamertje open en dan riep hij met een blij gezicht: “Wakkerrrrrr” Alleen de laatste avond was hij zo moe dat hij al om 8 uur meteen sliep. De andere twee avonden sliep hij om half 11. En dat zonder middagslaapje of uitslapen… kinderen kunnen dat ! Voor ons was het wel pittig. Gelukkig zat hij eenmaal thuis wel weer goed in zijn ritme. Pelle en Ninthe moesten bij elkaar op de kamer. Dat ging redelijk goed, want dat wij alles konden horen scheelde een hele hoop. En natuurlijk heb ik daar ook mijn Moederdag gevierd met alle knutselwerkjes van de kids, die gewoon waren meegenomen.

Lichamelijk voel ik mij nog steeds niet optimaal. Ik heb die vraag de laatste tijd, ook vanwege mij pfeiffer vaak gehad: “Hoe gaat het met je ?” Erg lief ! Antwoord geven is moeilijk… het komt al vaak zo negatief over. Ik heb nu ook weer hele heftige spierpijn gehad, en kramp in mijn lies, en op de grond gelegen omdat ik door mijn rug ging op het moment dat ik mijn schoenen aan deed… maar toch voelt het niet erger dan dat het even iets vervelends is. Ik zit niet van ellende in hoekje, ofzo. Ik ben nog wel optimistisch… zolang het allemaal vanzelf weer over gaat… ja, even toen die lies er bij kwam toen wist ik het niet meer. Dat deed zo zeer. Maar ook dat is op het moment dat ik dit schrijf weer helemaal verdwenen.

Ik heb het nog wel erg in mijn rug. Charlie tillen doe ik even niet en zit met een groot kussen in mijn rug. Tegelijkertijd heb ik wel het gevoel dat de pfeiffer nu echt de goede kant op gaat. Ik weet het, nu is het best rustig, even geen school waardoor ik ook wat langer slaap, maar ik voel mij niet moe ! Dat geeft mij wel weer goede hoop. Dat maakt mij ook wat flexibeler, ik voel mij weer wat nuttiger en wat meer mens. Twee stappen vooruit en 1 stap achteruit, maar dan betekend het uiteindelijk toch dat het vooruit gaat en er een dag komt dat het echt weg is !

Het is weer een lange blog geworden. Soms denk ik er aan om een videodagboek bij te gaan houden. Dat lijkt mij zo leuk, en zoveel meer zeggen dan alleen de schrijftaal. Filmpjes van de kinderen en van waar we zijn, of gewoon wat zomaar in mij opkomt. Moet toch ook een beetje blijven vernieuwen, hé ! En vind het wel leuk om daar een beetje mee te experimenteren. Dus wie weet… Ik hou jullie op de hoogte.

Liefs….

Vandaag maar weer eens wat neerkrabbelen hier. Te druk gehad, en ook mijn computer werkte niet helemaal mee, maar we zijn er weer ! De afgelopen 2 maanden waren leuk en druk. Pelle heeft meegedaan aan het project “Boomwhackers”. Op 16 maart heeft een uitvoering gehad. Het zijn gekleurde buizen met allemaal een andere klank. Het was erg leuk om naar hem te kijken. En tja, is Pelle muziekaal… ik weet het niet. Hij speelt natuurlijk ook gitaar, maar het is niet zo dat hij zich nou heel erg in muziek verdiept, ofzo. Ik zou het wel heel leuk vinden, hoor… maar het moet dan wel vanuit hem zelf komen.  Zelf heb ik vroeger blokfluit en klarinet gespeeld. Alwin heeft blokfluit en orgel (in de kerk) gespeeld.

Eigenlijk wil ik inmiddels wel weer wat met muziek gaan doen. Ik hou het zeker in gedachte. Verder ben ik nooit heel muziekaal geweest, dus als Pelle dat wel is dan komt het niet bij mij vandaan   Ome Arjan speelt gitaar, en Opa Jan kon vroeger erg goed zingen. Benieuwd wat Pelle er van mee krijgt. En wie weet ook Ninthe en Charlie. Muziek en Creativiteit zullen we hier zeker niet ontmoedigen, maar hem bewust die kant opsturen dat gaan we niet doen. Als hij morgen van gitaarles af wil, dan zijn wij niet degene die gaan zeggen dat hij door moet zetten, ofzo. Al zou ik het wel leuk vinden als hij later in een bandje speelt.  Straatmuzikant… Of op het podium van pinkpop Ik weet zeker dat we dan graag komen kijken !

Ben hier thuis weer lekker aan het opruimen geweest. Voor de voorjaarsschoonmaak vond ik het weertje nog niet mooi genoeg. Maar er is wel weer een heleboel kleding van de kids de deur uit gegaan. Wat groeit dat allemaal weer hard ! Soms vind ik het zonde… het is dan zo kort gedragen. Van Ninthe en Charlie is het ruimen ! Van Pelle is het even uitzoeken. Een groot deel bewaar ik voor Charlie. Liever trek ik hem niet alles van zijn broer aan, maar wil het wel bewaren en het pas weg doen als Charlie ook uit die maat is. Ik heb op zolder een heel systeem met die kleding, maar het werkt wel. Je verzamelt een hoop door de jaren heen. Eigenlijk hebben we hier 5 inloopkasten nodig. En een geldboom in de tuin, maar dat is een ander verhaal.

Het is ook echt heel leuk om kinderkleding te scoren. Voor mezelf heb ik dat wat minder, maar ben wel kort geleden geslaagd voor een leuke zomerjas en een leuk zomerjurkje. Ik ben er nog niet, maar het begin is er ! Als straks de zomer om de hoek komt kijken dan hoop ik zo’n beetje klaar te zijn met shoppen… klaar voor zolang als het duurt, om mij vervolgens weer te bedenken dat er nog wat ontbreekt in mijn kast, of in die van de kids. Ach, wat dat laatste betreft, daar hebben we gelukkig de kinderbijslag  dan weer voor !

We hebben over Ninthe een 10-minuten gesprek gehad. Ze is lief en gezellig en sociaal, maar op school al net zo eigenwijs als thuis. De juf omschreef haar gedrag als volgt: “Er zit geen rem op !” En dat is ook zo. Ninthe laat zich niet afremmen. En dat is voor ons best wel heel erg vermoeiend.  Ze kan niet stoppen met huilen, met lachen of met druk doen… gelukkig doet ze het allemaal. Wat ze voelt dat gooit ze er meteen in alle hevigheid uit. Gelukkig mag dat ook als je 6 bent en kijkt niemand daar van op, maar hoe moet dat later, hé ! Ik ben blij dat ze zo is. Gevoelens kunnen uiten is heel belangrijk. Ninthe is altijd helemaal zichzelf, en er zitten haar geen dingen dwars, want als dat wel het geval is dan zie je dat meteen ! Nu de scherpe randjes er weer een beetje af zijn is het echt een schat van een dametje. Pas zat ze te zingen op de fiets, dus ik zeg: “Wat ben je in een goede bui !” Zegt ze: “Nee hoor, ik ben niet in een goede bui, want ik zing altijd op de fiets ! Als ik op de tafels en stoelen sta te dansen, dan ben ik pas in een goede bui !”

Pelle is jarig geweest en alweer 9 geworden ! Na het bovengenoemde stukje over Ninthe is Pelle toch wel heel anders. Je ziet niet altijd wat hem dwars zit, dus kunnen we ons hier soms afvragen waarom hij zo’n kort lontje heeft, of zo’n slecht humeur heeft. Soms kan hij niet met dingen uit de voeten. Hij doet het allemaal niet expres, maar hij heeft dat gewoon niet zo dat hij heel makkelijk zijn emoties toont. Hij kan echt wel eens driftig zijn of niet mee willen met je of niet naast je willen lopen… Ook zijn zusje een tik verkopen of tegen ons keren hebben we meegemaakt. Hij lost het dan op door zichzelf even af te sluiten en te computeren. Daarna is de lucht weer geklaard en gaat het goed met hem. En als het goed met hem gaat dan is het echt een heerlijke man, dat moet ik er wel bij zeggen ! Onlangs had hij zijn allereerste spreekbeurt… over gitaarspelen ! Dan mogen we ook niet helpen, ofzo… hij wil dat lekker zelf doen ! Het is ook goed gekomen want hij heeft een RV gehaald !

Zijn verjaardag is klein gevierd, en een kinderfeestje zouden we eigenlijk overslaan. Dat laatste vond Pelle niet zo’n goed idee, dus vlak voor zijn verjaardag gingen we brainstormen over een eventueel partijtje. Uiteindelijk waren we er uit. We wilde naar Glowgolf Aalsmeer gaan(midgetgolf in het donker), en Pelle had bedacht om Kevin, Joël, Mira en Césanne mee te nemen. Op 14 april hebben we dit plan uitgevoerd, en het was erg gezellig ! Hij heeft leuke kadootjes gehad en een geslaagd partijtje !

Met Charlie gaat het ook goed. Hij wordt met de dag ondernemender. Het is zo’n lekker ding, die laat mij regelmatig smelten. Hij kan mij een knuffel geven en dan zeggen: “Jij mama mij !” Ik vind dat altijd zo lief ! Hij kletst heel goed en is bijna nooit ziek. We hebben hier allemaal buikgriep gehad, het heerste ontzettend, maar Charlie was niet ziek, hoor ! Alleen de rest hier in huis lag beroerd te wezen, maar hij ging vrolijk verder met ondeugend doen. Snachts wordt hij af en toe wakker… ik denk dat zijn middagslaapje ondertussen te lang voor hem is. Hij heeft het smiddags echt nodig en valt meteen in een diepe slaapt, terwijl hij er savonds nog wel eens moeite mee heeft.

Het is elke dag weer aankijken hoe het gaat, en ik moet toegeven dat ik deze fase enorm zwaar vind. Charlie is ook de reden van mijn vermoeidheid. Hij is het meer dan waard, maar ik vind het op dit moment even heel intensief met hem ! Alles doen en alles pakken en geen “Nee” kennen… ik kan er slecht mee omgaan, omdat ik continu een druk voel om hem te entertainen. Maar er zijn ook momenten dat het goed gaat. Zolang hij maar uitdaging heeft of andere kinderen om zich heen. Ik geniet  dan van zijn bekkie en weet dat het goed komt !

De pfeiffer is voorbij… (riep ze optimistisch)… Nou ja, ik heb nog wel hele slechte en beroerde dagen maar ik ben niet meer in de fase dat andere mensen ziek van mij kunnen worden. Volgens m’n huisarts ben je ook weer snel uit die fase. Mijn klieren zijn nog wel wat dikker, maar het gaat goed met mij. Het was een wijze les. Namelijk: Eerst goed voor jezelf zorgen en daarna al het andere pas… Hoe ouder Charlie werd, hoe hoger ik de lat ging leggen, ik vond het gewoon druk thuis, het liep even niet, ik was heel moe en ineens was mijn bio-ritme compleet verstoord ! Daar kwamen burn-out klachten bij van slecht slapen, helemaal niet meer slapen, en mij de hele dag ellendig voelen en toen kwam er pfeiffer bij ! Heel lang dacht ik bij alles: “Gaat wel weer over !” maar het was gewoon echt mis !  Vooral die diagnose “Pfeiffer” heb ik zwaar onderschat !

Dat komt omdat deze ‘ziekte’ bij kinderen en pubers heel anders verloopt dan bij volwassenen. Bij navraag op het consultatiebureau of ik mijn kinderen zou kunnen aansteken bleek dit niet het geval te zijn omdat kinderen de ziekte zonder klachten door maken. Pubers hebben vooral veel vermoeidheidsklachten, maar krijg je als volwassenen pfeiffer dan kun je er heel ziek van zijn. Het was frustrerend… alles moest ik anders gaan doen, want ik moest ineens meer uren slapen dan ik gewend was. Mijn patroon moest worden omgegooid, Alwin moest dingen van mij overnemen en ik moest dingen gaan schrappen… alles om de pfeiffer maar zo serieus mogelijk aan te pakken. Als de vermoeidheid toeslaat dan ga ik meteen plat liggen, ook al ben ik nog niet klaar met alles. Een beetje pfeiffer klinkt als een beetje moe zijn, maar zo was het niet bij mij… ik ben hier flink aan onderdoor gegaan, en zover wil ik het niet nog eens laten komen. Wat mij betreft nooit meer !  Ik hoop dat alles waar ik nu nog last van heb snel tot het verleden behoort. Voor werken is het nog te vroeg, het zou zonde zijn om ergens enthousiast te beginnen en de conclusie te trekken dat het nog niet gaat, dus ik wacht tot het helemaal goed voelt en dan wil ik graag weer aan de bak. Ik hou jullie op de hoogte.

Op 22 april ben ik na lange tijd weer eens samen met Alwin uit geweest. Nou ja, dat is niet helemaal waar… ook op 17 maart zijn we uit geweest (naar Monsters of Roelofarendsveen). Maar op 22 april gingen we ECHT uit. We gingen naar het Castellum in Alphen aan den Rijn. Daar was de theatershow van Paul de Leeuw “Poephoofd”.  Dit was het kado van mijn ouders voor Alwin’s 40^ste verjaardag. Het is een ontzettende mooie show. Alles zit erin: humor, persoonlijke verhaallijn, recepten… echt heel divers, en heel erg van kunnen genieten ! En verder ben ik gewoon zo gek dat het mij echt wat doet om een BNer in het echt te zien. Alwin heeft dan zoiets van: “Stel je niet aan, het zijn toch ook gewoon mensen !” Maar toen hij in de fouillee vlak voor mijn neus stond te koken en ik hem bijna aan kon raken zo dichtbij als hij stond, vond ik dat toch wel bijzonder, hoor ! Ik heb het ook niet met alle BNers, maar Paul die is gewoon leuk ! Die kan trots op zichzelf zijn.

Verder nog deze maand… Ik heb weer gecollecteerd voor de hartstichting voor het 9^de jaar ! Rotwerk, maar ik ben blij dan het weer gelukt is. Je hebt dan echt een bakkie thee verdient als je thuis komt.

Voor Pelle en Ninthe hebben we een ID-kaart aangevraagd. We weten nog niet waar we heen gaan op vakantie en of we misschien het land nog uit gaan. Dit is alvast geregeld… nu de vakantieplannen nog ! Wel in mei een aantal leuke dingen voor de boeg, maar voor de zomervakantie staat alleen Pelle’s weekje kamp vast en verder nog niks. We willen ook bewust voor last-minute gaan, dus we wachten nog even. Tips zijn altijd welkom.

Terwijl ik dit typ ben ik alleen thuis met de kids want Alwin heeft een etentje. Ik heb met ze gegeten en heb ze naar bed gebracht. Pelle en Ninthe kunnen vooral als hun papa niet thuis is behoorlijk ruzie maken. Het zijn altijd de avonden dat alles totaal in de soep loopt, maar deze avond kan ik trots zijn ! Zowel op hun als op mezelf. Ze zijn lief en snel gaan slapen. Ouders vergeten vaak dat er nog heel veel positiefs over hun kinderen te melden valt, maar ik heb het bij deze gedaan ! Ik heb een beetje dicht op hun huid gezeten. Te weinig voor mezelf kunnen doen de afgelopen tijd en dat had zo z’n uitwerkingen. Hoop snel weer eens te kunnen gaan wandelen of gaan zwemmen. Maar deze avond is binnen… het is stil boven en ik zit lekker wat voor mezelf te doen ! Heerlijk !!

We zijn in de laatste week van april beland. Gelukkig ook weer wat beter weer. Dat is fijn want ze hebben volgende week ook vrij van school. Maar eerst Koninginnendag voor de boeg. Maandag is het alweer zover ! Meestal kijken we eerst even bij de obade voor het gemeentehuis. Dat is wel vroeg, maar Pelle is er sinds zijn geboorte elk jaar geweest, en die traditie willen niet verbreken natuurlijk. Daarna doen we een rondje vrijmarkt en dan is het tijd voor een oranje tompouce en  een bakkie ! Dan doet Charlie thuis een slaapje (en mama stiekem ook). Smiddags gaan we dan richting splotsz om de dag weer gezellig af te sluiten. Dit jaar zal het daar dus ook weer zo’n beetje op neer komen, dus dan heb ik dat hierbij alvast verteld.

In mei gaat het allemaal ook weer heel leuk worden, maar tegen die tijd is er vast weer een nieuwe blog geplaatst. Ik ga afsluiten nu. Misschien dat we de avond voor koninginnendag ook nog wat gaan doen, maar het komende weekend is allemaal nog even met een vraagteken. Weer een hoop leuke dingen in het vooruitzicht… Nu al zin in !

Tot de volgende blog weer.

Liefs…

Deze foto is gemaakt op de reünie in Almere. Het was de “van der Meeren-kant” De kant van Alwin’s moeder. De reünie was per toeval gepland op 11 maart 2012. Tevens de dag dat het precies 10 jaar geleden was dat Alwin’s moeder is overleden.

Familiedag Almere

Hoera Alwin is 40 geworden !

Dat is nog even wennen, hoor ! Het klinkt best wel heel oud, maar als je het niet te vaak hardop zegt dan valt het best mee. Alwin’s verjaardag viel op dinsdag in de voorjaarsvakantie. De kinderen waren thuis dus Alwin nam ook een dagje vrij. Hij ging zwemmen met Charlie. Verder hadden we ook geen plannen. Uiteindelijk is hij maar verjaardagsboodschappen gaan doen en heeft hij mij met Pelle en Ninthe nog even naar zwembad de Does gebracht. Het was een ontspannen dagje met een leuke sfeer tussen de kinderen. Geen geruzie maar gewoon gezellig. We aten savonds pannenkoeken bij de pannenkoekenboerderij in Leiderdorp. Met Ninthe had ik een mooi bord geknutseld “Hoera, Papa 40 jaar”. Dat hing vanaf dinsdag voor het raam.

Natuurlijk lag er ook een feest in de planning ! Op zaterdag 25 februari hebben we Alwin’s verjaardag groot gevierd ! Hoe het gaat lopen weet je nooit, maar de sfeer was gezellig, veel mensen zijn geweest, uiteindelijk was het allemaal boven onze verwachting ! Het was heel erg gaaf zo op deze manier. Om 17.00 uur ging de deur open, en de bel bleef maar gaan. (Die hoorde we op een gegeven moment ook niet meer). Uiteindelijk zijn er zo’n 45 mensen geweest, en heeft iedereen het erg naar z’n zin gehad. Het was allemaal heel positief en heel erg leuk ! In de tuin stond een tentje en een heater, en binnen was de huiskamer grotendeels leeg en waren er 2 sta-tafels neergezet. Om 18.00 uur hebben we soep, stokbrood en salades klaar gezet. Ik geloof dat we nooit eerder een feest van deze omvang hebben gegeven, maar gezellig was het wel !

Ook hebben we leuke reacties op de uitnodiging gehad. Al ruim voor de datum had ik wat jeugdfoto’s van Alwin opgezocht. Daarmee heeft broertje Arjan vervolgens een uitnodiging gemaakt. Deze is naar een aantal vrienden en kennissen verstuurd, maar ook via mail, facebook en de tamtam zijn er nog mensen uitgenodigd. Uiteindelijk hadden we een behoorlijke gastenlijst, maar je wordt ook maar 1x in je leven 40 ! Alles in het geheim regelen wilde ik niet, en bovendien weet Alwin uiteindelijk zelf als beste wie hij wel en niet op z’n feest wilde hebben, dus een surpriseparty was het zeker niet.

Er hing nog een mooie slinger van 40-jaar door de huiskamer heen, en Pelle had “Hoera papa 40 jaar” buiten met stoepkrijt op de weg geschreven. En qua kado… We gaan samen naar de show “Poephoofd” van Paul de Leeuw toe. Ook gaan we nog naar Jan-jaap v/d Wal. Maar al met al kunnen  we terug kijken op een zeer geslaagd feest. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, maar iedereen die er was bedankt voor de gezelligheid !

Verder in februari…. Of ik nog pfeiffer heb dat weet ik niet, maar waarschijnlijk wel. Het bloed laten prikken is even stopgezet. Over een half jaar nog eens checken is zinvoller. Ik slaap goed, zit goed in mijn vel en als ik rustig aan doe dan heb ik van de pfeiffer op dit moment weinig last. Ik moet gewoon geen gekke dingen doen, want dit is niet zomaar over. Nu het alweer maart is geworden kan ik toch voorzichtig wel zeggen dat we de wintermaanden echt goed zijn door gekomen met z’n alle en voor de rest nauwelijks zijn ziek geweest. Ik verwacht het eigenlijk nog wel want ook op dit moment heerst het weer heel erg, maar we zullen zien. Tot nu toe is het mij meegevallen. (afkloppen).

En nu ? Op naar het voorjaar zou ik zeggen ! Ik ben klaar met de carnaval, en met het schaatsen. Het is lekker zacht buiten en dat doet mij goed. Ook lekker de babyspullen aan het opruimen en m’n huis is nog nooit zo netjes geweest. Wordt er helemaal rustig van. Vooral die box uit de kamer is een enorm verschil ! Charlie is alweer 2 en we genieten vollop van hem. Ook met de andere 2 gaat het goed. Qua vakantie hebben we nog niks geboekt maar we beginnen langzaam eens om ons heen te kijken. Ben benieuwd wat voor zomer ons te wachten staat. Maar eerst staat de verjaardag van Pelle voor de deur. Hij wordt alweer 9 in maart. Het gaat echt hard ! Voor nu weer even genoeg geschreven.

Tot horens allemaal. Groetjes…

Schaatsen… Het is bijna net zo verslavend als je facebook checken. Het is echt jammer dat het weer voorbij is. Tenminste… we gaan er even vanuit dat het voor dit jaar weer klaar is, maar ik wilde er toch nog even een blog aan wagen. Ooit was ik namelijk een meisje op kunstschaatsen, wat best aardig kon schaatsen en het ook zoveel mogelijk deed wanneer er ijs op de sloten lag, maar… het waren geen noren, dat kon ik niet en dat zat mij dwars !

Op de noren van mijn vader kon ik niet blijven staan. Ik durfde daarom ook nog geen noren te kopen, want alle pogingen om op geleende noren te schaatsen die mislukte. Ooit nog eens geprobeerd of ijshockeyschaatsen misschien wat voor mij waren, maar dat was een nog groter drama dan op noren, en waarom al die moeite als op kunstschaatsen eigenlijk prima ging… Ik heb er destijds ook hele stukken op geschaatst, maar ik wilde ooit op noren kunnen schaatsen, dat was mijn doel.

En waarom… ?  Punt was een beetje het volgende… ik ben gewoon niet zo van het sporten ! Met name niet die teamsporten, dat “groepsverband – gymzaal – gedoe”.  Ik hoor alleen maar dat gepiep van die schoenen op die vloer. En verder moet ik zeggen dat ik nog bijzonder weinig sporten heb uitgeprobeerd. Niks trekt mij aan. Ik weet dat ik zwemmen dan nog wel best leuk vind, maar dat lijkt totaal niet populair te zijn voor mensen van mijn leeftijd… het gewone baantjes trekken wordt alleen maar door oude mensen gedaan. Ja, ik vind skeeleren leuk… en dus ook schaatsen ! Daarom vond ik dat ik niet op kunstschaatsen moest blijven schaatsen, maar het op noren moest gaan leren, om ook eens een tochtje te kunnen schaatsen, eventueel.

Drie jaar geleden heb ik mijn kunstschaatsen op zolder laten liggen en zandstra’s gekocht. Ijzers die met bandjes om je schoenen heen zitten. Een beetje de moderne “Friese doorlopers”. Ik ben achter een stoel gaan oefenen met schaatsen. En dat zal vanaf een afstandje best hilarisch zijn geweest, maar voor mij was het een serieuze zaak ! Goed dat kon ik ! En mijn conclusie was dat noren dan ook zou moeten lukken. Aan het eind van de vorstperiode kocht ik combi-noren. Ik kreeg die tip van iemand die zei: “Daar schaats je zo op weg !” Echter had ik geen tijd meer om ze uit te proberen want het was inmiddels gaan dooien.

Twee jaar geleden was er wel vorst, maar was ik hoogzwanger en bevallen en is er dus niks van schaatsen terecht gekomen. Vorig jaar heeft de vorst te kort geduurd. Er was vooral veel sneeuw, ook op het ijs, en volgens mij werd er vorig jaar nauwelijks geschaatst. Dit jaar moest wat het schaatsen betreft dus mijn jaar gaan worden. Het jaar dat ik op mijn noren ‘zo weg zou schaatsen’. Ik had ze namelijk al bijna 3 jaar gloednieuw en ongebruikt in huis staan (frustrerend).  Ik had er niet veel vertrouwen in, maar het is goed gekomen ! Ik schaats nu op noren !!!! En het gaat super. Ik geniet hier nog veel meer van. Dit jaar op de ijsbaan, op de Wetering en in de polder geschaatst… hele stukken… !!!

Misschien denk je nu: “Ja, nou en…” Maar ik heb over het algemeen nooit gesport, ik heb het nooit leuk gevonden, het heeft nooit mijn interesse gewekt. Maar schaatsen is de uitzondering. Ik ben er van overtuigd dat wanneer je iets met plezier doet het uiteindelijk ook echt kan ! Ik ben achter een stoel begonnen en schaats nu op noren. Goed mijn houding is misschien nog niet wat het moet zijn, mijn handen heb ik nog niet op mijn rug, en pootje over in de bochten daar waag ik mij ook nog niet aan, maar ik heb dit jaar zo vaak de schaatsen effe aangetrokken dat ik bijna zou zeggen dat ik een soort conditie aan het opbouwen ben geweest, en nu het idee heb dat ik best wel een kilometer of 10 a 15 zou moeten kunnen schaatsen. En het rare is… als het vriest loop ik de hele dag te rillen van de kou, maar tijdens het schaatsen heb ik daar dus geen last van.

Overigens ben ik ook wel met de kinderen op de ijsbaan geweest. Pelle is natuurlijk erg houterig en wilde heel graag, maar kon er gewoon niet op blijven staan. Ninthe vond het eng, en zit zowiezo even in een fase dat ze niks wil, maar werd wel gelukkig van de slee. Ach, als ze een beetje op hun moeder lijken dan hebben ze op hun dertigste het schaatsen onder de knie, en komt het helemaal goed ! Kwestie van geduld, zeg maar. .  En Alwin… ? Die heeft al 15 jaar niet meer op de schaats gestaan, maar zei na mijn enthousiaste schaats-uitspattingen “Misschien moet ik ze eens laten slijpen. Ze staan nog in de schuur.” Oftewel… Volgend jaar kom je ons mogelijk samen tegen op de schaats.

En combi-noren… ik kan ze iedereen aanraden !

Iemand nog interesse in kunstschaatsen maat 42, of zandstra schaatsen… ik doe ze weg

Tot de volgende keer…

p.s. Reageren op mijn blogs kan hieronder. Klik dan op “Leave a comment”

Schaatsen - de Wetering

Up-date Januari:

Welkom in het nieuwe jaar ! Wij hebben een hele rustige gezellige jaarwisseling gehad. Ze geven hier niks om vuurwerk, en als we ze niet roepen slapen ze overal doorheen. Uiteindelijk had Pelle zijn wekker gezet en is een uurtje wakker geweest. Ninthe bleef beneden op de bank hangen want wilde opblijven, maar lag al ruim voor 12 uur te slapen. Voor het idee hebben we haar even gewekt en is ze op Alwin’s arm even buiten geweest, maar daar moest ze niks van hebben. Charlie was niet fit, maar sliep om 12 uur ook zo vast als het maar kon. Mijn ouders zijn op oudjaarsavond hier geweest om te gourmette. Voor de rest zijn we thuis gebleven. En zo begon 2012 ! Weer een heel jaar voorbij…

Het gaat goed hier ! Ik zal met de pfeiffer beginnen want daar heb ik toch wel veel reacties op gehad. Half januari is er voor de derde keer bloed geprikt en had ik nog steeds pfeiffer. Ondanks deze uitslag voel ik me wel veel en veel beter. Eigenlijk was ik er dus erg verbaasd over, maar ik ga er vanuit dat ik over de piek heen ben nu. Heel jammer dat het zo gelopen is. Ik vond het gevoelsmatig een mooi moment om te gaan werken, en toen bleek ik pfeiffer te hebben. Bij sandd-postbezorging sta ik nog steeds op een wachtlijst. Als er een bezorger stopt hier in de omgeving dan word ik gebeld of ik wil. Helaas kan het dus net zo goed heel erg lang duren. Jammer, want het is precies wat ik wil. 2 dagen per week en ik zou het binnen de schooltijden kunnen doen. Nou ja, ik wacht nu nog even af… postNL is mijn tweede optie… maar ja, dan ben ik nog niet klaar met werken om kwart over 3, dus dan heb je wel een heel ander verhaal. Maar evt. ga ik daarvoor en wordt het dus naschoolse opvang.

Ik was altijd iemand die het oprecht heel leuk vond om huismoeder te zijn, maar nu Charlie 1 dag in de week op het kinderdagverblijf is en dat heel erg leuk vind wil ik eigenlijk nu hij wat ouder wordt dat we daar 2 dagen van gaan maken. Dat is voor mij niet verkeerd en voor Charlie ook niet. Het betekend wel dat ik dan op zoek moet naar een andere uitdaging en dit lijkt me gewoon erg leuk werk. Ik ben vorig jaar met een cursus gestart, en dat zal ik er zeker bij blijven doen, maar als ik snel aan het werk wil moet ik gewoon iets kiezen waarvan ik weet dat ik het kan en dat ik het ook leuk vind. Al heb ik er vanwege de pfeiffer nog niet heel hard achteraan gezeten, maar wie weet speelt de pfeiffer straks in het voorjaar geen rol meer, en zie ik het helemaal zitten !

Charlie is jarig geweest en is alweer 2 jaar geworden ! We staan van hem te kijken. Hij kletst heerlijk, zit heel goed in zijn vel en vind alles leuk. De ene dag kinderdagverblijf gaat ook heel erg goed. Hij is nu een groep doorgeschoven. Hij zat bij de eendjes (babygroep) en nu is hij begonnen bij de bevers (dreumes-peuter groep). Thuis met Charlie vind ik het wel lastiger worden… hij is toe aan andere uitdagingen en je hebt hem thuis dan niet alles te bieden. Omdat hij al 1 dag op het kinderdagverblijf zit willen we hem eigenlijk niet opgeven voor de peuterspeelzaal. Maar wel kiezen voor een tweede dag kinderdagverblijf. Dit doen we alleen als het bij mij allemaal lukt met werk. Wel spannend dus. Nu heb ik elke donderdag dat ik wat dingen voor text7 doe, maar vooral geniet van mijn vrijheid die ene dag. Ik vond het in het begin echt wennen om geen kinderen om mij heen te hebben, maar merk wel dat ik ook veel opgeruimder ben als Pelle en Ninthe thuis komen… en dan bedoel ik in dit geval niet alleen mijn huis.

Verder moeten we wat Ninthe betreft de situatie even aankijken. Het gaat goed met haar, maar ze wordt steeds dunner. Ze eet heel slecht, vooral het avondeten. Ik heb nog een telefoonnummer liggen wat ik hierover mag bellen, al ga ik er persoonlijk liever mee naar de huisarts. Voor de rest wordt het echt al een hele dame ! Of een helse dame… tis maar net hoe je het bekijkt

Pelle gaat ook goed ! Hij is opgegeven voor het LCKV-kamp. Spannend !! Pelle is een lieverd. Dat komt helemaal goed met hem.

Nu ik wat meer op orde ben en beter in mijn vel zit ben ik samen met Alwin bezig met de voorbereidingen voor zijn feest… en ook de uitnodigingen. Nog een maandje en hij wordt alweer 40 !

Nou, dit was het weer even wat januari betreft… jullie horen mij weer snel !

Het is waar… een jaar is niks meer. Ik kan me al niet voorstellen dat dit het jaar was waarin Charlie heeft leren lopen en Ninthe heeft leren fietsen ! Het was het jaar van een superslechte zomer, maar ik ben samen met Alwin weg geweest in mei (2 nachtjes) en in september (1 nachtje), en toen was het weertje perfect ! Dit jaar haalde Ninthe een A-diploma en een B-diploma in het zwembad, en dat was voor ons een voorlopige afsluiting van de zwemlessen.  Nu een lange pauze totdat Charlie 4 is. Pelle zit alweer bijna een jaar op gitaarles, en Ninthe is eind dit jaar met de judo begonnen. Met Charlie probeer ik regelmatig te zwemmen op de dinsdagochtend, en dat is hij steeds leuker gaan vinden. In maart hebben we een lang weekend op de Huttenheugte gezeten en zijn we naar plopsaland geweest.

Andere leuke dingen… We zijn naar Kane geweest, naar bevrijdingspop, Werfpop, Kaags muziekfestival,  en Appelpop. We hebben er van genoten. Dat zullen we komend jaar zeker niet gaan overtreffen… In juli hebben we een week op Texel gezeten ! Ik kampte toen met erge rugpijn, en zat met ups en downs niet geweldig in mijn vel… Overigens hadden we ook op Texel goed weer en heb ik weinig last van mijn rug gehad. Charlie begon begin dit jaar op het kinderdagverblijf, maar moest in september alweer naar een andere locatie verhuizen. We hebben een makkelijk ventje op dat punt ! Hij vond het prima, en ik heb die ene dag in de week hard nodig om hier thuis op orde te komen en even tot mezelf te komen. Een x-aantal vriendinnen van mij werd dit jaar voor het eerst moeder. (Marije van Feline, Sabine van Mads en Els van Tobias).

Verder is het mij sociaal ook erg voor de wind gegaan. Veel mensen ontmoet, bij veel mensen met wie ik via internet contact heb langs geweest of afgesproken. Het was echt een gezellig jaar ! Het grote minpunt van dit jaar was mijn gezondheid. Het begon in de zomer met ernstige rugklachten en wat spanningsklachten. In september was ik heel erg moe en kreeg ik het gevoel dat het wel eens wat anders kon zijn. Half oktober bleek ik rond te lopen met de ziekte van pfeiffer. Dit werd door een mis-communicatie mij later medegedeeld dan de bedoeling was. Eind november moest ik opnieuw laten prikken op pfeiffer en bleek er helaas nog niks te zijn verandert. Nog steeds pfeiffer en nog steeds in de acute fase ! De klachten nemen nog steeds niet af… ik loop nog te hard en rust te weinig. Behalve allerlei verplichtingen heb ik het ook heel druk gehad met allerlei leuke dingen. Het zit er met drie kinderen gewoon niet in om mezelf bedrust op te leggen. Ondanks de pfeiffer was er ook genoeg reden om weer goed in mijn vel te zitten en heb ik in 2011 weer ontzettend van mijn lieve kids genoten. We sloten het jaar af met het glazen huis in Leiden. Ook dit vond ik geweldig… erg leuk dat ik nog even op radio3 ben geweest. Leuk om het glazen huis van zo dichtbij mee te maken.

Het was een veelbewogen jaartje, en in 2012 zal er weer genoeg op ons pad komen. Dit gaat het jaar worden dat we een feest gaan geven want al in februari zal Alwin de leeftijd van 40 jaar gaan bereiken. En aangezien mijn ouders zijn getrouwd in het jaar dat Alwin geboren is zijn hun dus ook 40 jaar getrouwd komend jaar !  Ik heb weer heel veel plannen, maar ik moet ook uitrusten. “Hoe” dat is mij nog even een vraag, maar ik zal er toch voor gaan ! Ook mijn gezondheid en weerstand moeten uiteindelijk weer worden zoals het geweest is. Dat is uiteindelijk de basis en daar moet ik niet voor weg lopen.

Ik wens iedereen een heel gelukkig, liefdevol, mooi en onvergetelijk 2012 toe ! Geniet van de jaarwisseling, van het komende jaar en van elkaar ! Het schrijven is er bij ingeschoten, maar mocht je wat van mij willen lezen hou dan deze homepage in de gaten. Heb ik echt wat te melden dan zal ik het linkje twitteren. Laat 2012 maar komen… We gaan ervoor !

Liefs,

Marije !!

Nou, dat was wel even heel grappig. Ik vraag elk jaar namelijk online een plaatje aan, dus ook dit jaar. Meestal vul ik geen motivatie in. Dit jaar wel: “De plaat is voor mijn eigen moeder als dank voor het oppassen van het afgelopen jaar.” schreef ik op. Tijdens de afterparty op 3FM kwam mijn plaatje aan de beurt. De telefoon ging om 10 uur savonds en er werd naar mij gevraagd: “Maar met wie ik spreek ik dan ?” vroeg Alwin. Hij gaf de telefoon aan mij. “Voor jou…. je ben op de radio !” Hij bood zijn excuses aan… schaamde zich een beetje dat hij zo laat nog belde. En ik schaamde mij weer omdat Alwin toch niet al te vriendelijk de telefoon aan nam. Hij herhaalde nog even mijn motivatie. Er volgde een kort gesprekje. 10 minuutjes later hoorde ik mezelf terug op radio 3. Zo apart. Lollipop van Mika had ik aangevraagd. Alles wordt gedraaid, maar niet iedereen wordt gebeld. Dit keer werd ik er tussenuit gepikt. Leuk !